jaren80.web-log.nl

Hoe gaat het nu met: Holly Johnson

Holly Johnson (geboren op 9 februari 1960 in Liverpool als William Johnson) is vooral bekend als zanger van de Britse groep Frankie Goes to Hollywood.


In 1984 behaalde deze groep haar eerste nummer 1 hit met de single Relax.
In de jaren daaropvolgend scoren ze nog verscheidene hits.

In 1987 verlaat Johnson de groep vanwege meningsverschillen over de te volgen muzikale richting.
Hij wint een rechtszaak over zijn contract en komt in 1989 met zijn eerste soloalbum Blast, dat een eerste plaats haalt in de Britse hitlijsten.
Hitsingles waren "Love train" en "Americanos".

In 1991, na het uitkomen van zijn tweede soloalbum Dreams that money can't buy ontdekt Johnson dat hij HIV-positief is.
Hij stopt (tijdelijk) met muziek maken en begint zijn autobiografie te schrijven, die in 1994 uitkomt en een bestseller wordt.

Momenteel is Johnson tekenaar en schilder.
Zijn werken zijn onder andere te zien geweest in de Royal Academy.

Hoe gaat het nu met: Pat Benatar

Pat Benatar (oorspronkelijke naam Patricia Mae Andrzejewski, 10 januari 1953) is een Amerikaanse zangeres die verschillende hits scoorde in de jaren '80.

Ze werd geboren in Brooklyn, New York en studeerde aanvankelijk opera-muziek.
In 1971 trouwde ze met Dennis T. Benatar, waardoor ze de achternaam kreeg waarmee ze beroemd werd. In 1977 werd haar zangtalent ontdekt tijdens een talentenjacht in een New Yorkse club.

In de jaren '80 scoorde ze enkele grote hits, waarvan Love Is A Battlefield veruit de bekendste is.
Het nummer stond in 1984 14 weken in de Top 40 waarvan 4 weken op nummer 1.
Tussen 1980 en 1983 won ze vier jaar achtereen een Grammy Award voor beste vrouwelijke rockact.
Later werd ze nog vier keer genomineerd voor deze categorie.

Ze scheidde van Benatar en trouwde later met de gitarist van haar band, Neil Giraldo. Samen kregen ze twee dochters.
Benatar werd later in haar muziekcarrière woordvoerder van de batterijenfabrikant Energizer.

Anno 2007 trreed ze nog steeds op en zingt op haar optreden nog steeds nummers als Love Is A Battlefield en We Belong.
Of ze dat in hetzelfde soort outfits als links op de foto waag ik te betwijfelen ;-)

Hoe gaat het nu met: MC Hammer

MC Hammer (pseudoniem van Stanley Kirk Burrell) (Oakland, 30 maart 1962) is een voormalige Amerikaans rapper.
Begin jaren '90 scoorde hij een groot aantal internationale hits, waaronder de nummer 1 hit U Can't Touch This.

MC Hammer groeide op in een in een wat armere buurt als kind in een religieus gezin dat maar met moeite voldoende geld kon verdienen om eten te kopen.
MC Hammer slaagde erin om danser te worden bij het honkbalteam Oakland Athletics en aangemoedigd door de enthousiaste reacties maakte MC Hammer de overstap naar de showbusiness.

In 1987 verscheen zijn eerste rapalbum dat bij een kleine lokale platenmaatschappij werd uitgebracht.
Dit album verkocht MC Hammer persoonlijk vanuit zijn eigen auto en in kleine platenzaken in de binnenstad van Oakland.
In totaal werden er enkele tienduizenden exemplaren verkocht en dit relatieve succes bezorgde MC Hammer een groot contract bij platenmaatschappij Capitol.

Zijn echte debuutalbum uit 1989, Let's Get It Started verkocht goed, maar de echte doorbraak kwam in 1990 met het album Please Hammer, Don't Hurt 'Em.
Op dit album stonden de grote hits U can't touch this (met daarin een sample van Rick James' Superfreak) Have You Seen Her en Pray.
U can't touch this is nog steeds de best verkochte rapsingle wereldwijd.

Alhoewel de muzikale kwaliteiten van MC Hammer vaak in twijfel werden getrokken, werden er wereldwijd miljoenen exemplaren van Please Hammer, Don't Hurt 'Em verkocht.
De videoclips werden veel op muziekstations gedraaid, niet in de laatst plaats vanwege MC Hammers uitstekende danskwaliteiten.

Het volgende album van Hammer (hij had inmiddels het voorvoegsel MC weggelaten) bracht niet het volgende succes waarop velen gerekend hadden.
Hammer veranderde zijn imago en acteerde in een strip, ging bokswedstrijden promoten en leidde het leven van een superster.
In 1994 maakte Hammer een uitstapje naar de gangsta-rap, maar de kritieken hierop waren zo vernietigend dat Hammer snel weer terug keerde naar zijn oude genre, een combinatie van rap en pop.
Grote successen haalde hij niet meer.
In 1996 tekent hij een platencontract bij Death Row Records, destijds de thuisbasis van 2Pac, Snoop Dogg en Dr. Dre.
Na de dood van 2Pac op 13 september 1996 verlaat hij het label zonder ook maar 1 liedje uitgebracht te hebben.

In 1997 werd Hammer bankroet verklaard. Hij nam de verantwoordelijkheid hiervoor en verklaarde zijn muzikale kwaliteiten voortaan alleen nog maar in te zetten om God te prijzen en om gezinnen de traditionele normen en waarden bij te brengen.
Na zijn faillissement heeft hij een programma op een Amerikaanse Baptistenzender.

Hoe gaat het nu met: Tracey Ullman

Ullman werd geboren Londen. Ze begon haar carrière in het theater, waar ze met het stuk Four in a Million een prijs voor meest veelbelovende nieuwe actrice won.
Ze maakte haar televisiedebuut samen met Rik Mayall in een serie genaamd Kick Up the Eighties.
Ook speelde ze met Lenny Henry in Three of a Kind, waarvoor ze een BAFTA TV Award won.

In 1983 had Ullman succes als zangeres toen het platenlabel Stiff Records een aantal platen van haar uitbracht.
Vooral "Breakaway" en "They Don't Know" (beide geschreven door Kirsty MacColl) en de cover van het Madness-nummer "My Guy" werden hits.
In de videoclip van "They Don't Know" trad Paul McCartney kort op.

In de Verenigde Staten won Ullman met haar televisieshow The Tracey Ullman Show drie Emmy Awards en een Golden Globe.
Tussen 1996 en 1999 speelde ze in haar eigen televisieshow Tracey Takes On... (2 Emmy's).
Ook vervulde ze een terugkerende gastrol in de televisieserie Ally McBeal als Tracey Clark, de therapeute van Ally, waarvoor ze in 1999 haar zesde Emmy won.
Verder won ze in diverse series en films in totaal 10 American Comedy Awards.

Daarnaast speelde Ullman in vele speelfilms, waaronder I Love You to Death, Robin Hood: Men in Tights, Household Saints en A Dirty Shame.
Anno 2007 speelt ze moeder natuur in Amy Heckerling's I Could Never Be Your Woman.
Ze acteert dus nog steeds maar zingen doet ze niet meer.
Altans niet voor publiek. Net zoals jij en ik zal ook zij een deuntje zingen als ze onder de douche staat!

Hoe gaat het nu met... Alides Hidding (Time Bandits)

Met zijn groep "TIME BANDITS" veroverde Alides Hidding in de tachtiger jaren al een plaats in de popwereld.
Deze Nederlandse band liet nationaal en internationaal van zich horen.
In 1980 scoorde Alides zijn eerste hit, met de solosingle "Hollywood Seven".
best een aardig nummer trouwens!

In 1981 scoorden de Time Bandits een grote danshit met "Live it Up", dat zelfs op de eerste plaats van de Amerikaanse Dance Charts terechtkwam.
Kenmerkend aan de Time Bandits is het professionele geluid van funk, disco, soul en rock en de onmiskenbare stem- en gitaargeluid van Alides Hidding.
In 1983 bereikt het nummer "I'm Specialized In You" de tweede plaats in de top 40.
Het was een monsterhit met meer dan 90.000 verkochte exemplaren in Nederland en het vijfvoudige in Frankrijk.
Ook de daarop volgende single "Listen To The Man With The Golden Voice" haalt de top 10.
In oktober 1983 haalt de single "I'm Only Shooting Love" de top 10.

Ook internationaal breekt deze band door. De single doet het goed in Frankrijk, Amerika en Australië.
De Time Bandits vertrekken op tournee naar Australië en Nieuw-Zeeland, want ook daar beland de single bovenaan de hitlijsten.
In 1984 bereikt de single "Reach Out" de top 40 en in 1985 werd een hit gescoord met "Endless Road" (mijn persoonlijke Time Bandits favoriet).

Tussendoor vertrekt Alides naar de Verenigde Staten waar hij op uitnodiging van de zeer talentvolle Dan Hartman nummers gaat schrijven.
In oktober 1985 wordt de single "Dancing On A String" een hit en in 1986 wordt de door Alides Hidding en Dan Hartman geschreven single "I Won't Steal Away" een hit.
In de loop van dit jaar gaat de band regelmatig op tournee naar andere Europese landen, waaronder Frankrijk en Portugal.
In 1987 vertrekt Alides wederom naar Amerika om samen met Dan Hartman aan nieuw materiaal te werken.
Het resultaat waren de singles "We'll be dancing", "Wildfire" en het album "Can't Wait For Another World".
Na vier succesvolle albums, besluit Alides Hidding in 1989 voorlopig een punt te zetten achter de Time Bandits.
Alides Hidding, zanger, gitarist en songwriter verhuist naar Los Angeles, Verenigde Staten, waar hij o.a. songs schrijft voor artiesten als Jennifer Rush, Helen Schneider, Trini Lopez en The Nylons, in samenwerking met andere componisten als Dan Hartman (Relight my fire), Charlie Mitnight en Dwayne Hitchings.
Daarnaast scheef hij de muziek voor de kindertekenfilmserie "Star Street".

Momenteel werkt Alides Hidding als songwriter voor Nederlandse en Belgische artiesten, waaronder Romeo, Ruth Jacott, Dana Winner, Helmut Lotti, Barbara Dex en vele anderen.
Met zijn vernieuwde versie van de TIME BANDITS treedt hij alweer sinds 1995 op, nationaal en internationaal.
Het repertoire bestaat uit de hits van de TIME BANDITS uit de jaren 80, nieuwe nummers en covers van o.a. Tina Turner, Otis Redding, Jimi Hendrix en vele anderen.
Alides onderstreept zijn veelzijdigheid door het verweven van pop-, jazz- en bluesachtige nummers.
Deze topband vindt nog steeds veel waardering bij een breed publiek.

Bron: http://www.timebandits.nl